Het is al laat wanneer Jeanine na een drukke werkdag eindelijk thuis op de bank zit. Ze is sinds kort crisiscoördinator bij een bekende Tilburgse organisatie met diverse verpleeg- en verzorgingshuizen. Momenteel is zij druk met het opstellen van calamiteitenplannen. Dat ze deze al zo snel nodig zou hebben, had ze niet verwacht.

Een onverwachte wending

De rit naar huis was lang vandaag. Normaal gesproken is Jeanine binnen 45 minuten thuis, maar nu met de zomerstorm duurde het twee keer zo lang. Door hevige regen- en hagelbuien kon ze op de snelweg maar 50 km/h rijden. De windvlagen zorgden ervoor dat het haar veel energie kostte. Wat was ze blij toen ze thuis was. 

De rust is niet van lange duur. Iets na half negen gaat de telefoon: de algemeen commandant van de GHOR. De parkeergarage onder één van de zelfstandig wonen-locaties staat onder water. De stroom is hierdoor uitgevallen en naar verwachting kan dit pas hersteld worden als de parkeergarage weer vrij van water is. Nabij het complex wordt een crisisteam samengesteld en de GHOR vraagt Jeanine als crisiscoördinator hierbij aan te sluiten.

'De beslissing om te evacueren maak je niet snel, zeker niet wanneer je te maken hebt met een kwetsbare doelgroep’

Het plan wordt in werking gesteld

In de auto onderweg naar het crisisteam belt ze haar collega om na te gaan om hoeveel bewoners het op dit moment gaat. Telefonisch beslissen ze om het calamiteitenplan alvast in werking te stellen, aangezien Jeanine pas over drie kwartier ter plaatse kan zijn.

Er blijken achttien gehandicapte bewoners te wonen op de eerste en tweede verdieping. De brandweer is druk bezig met het wegpompen van het water uit de parkeergarage en naast het complex staat een container wat de vergaderplek van het crisisteam blijkt te zijn. In het crisisteam komt ze gemeente, woningbouwvereniging, de GHOR en het nutsbedrijf tegen. Er moet een evacuatie voorbereid gaan worden voor in ieder geval de komende drie dagen en misschien zelfs voor langere tijd.

Jeanine neemt contact op met een collega van een andere instelling in de buurt. Ze heeft hem leren kennen op een netwerkbijeenkomst van de GHOR. ‘Ik vroeg hem of onze bewoners een aantal dagen opgevangen konden worden in zijn instelling. Hij moest wat telefoontjes plegen, maar na ongeveer 20 minuten belde hij al terug. Ze konden allemaal terecht en konden zelfs een week blijven.’ 

Zakenvrouw

“Door goede voorbereiding en contacten uit mijn netwerk, is de operatie vlekkeloos verlopen.”

Jeanine, crisiscoördinator 

'Het was best eng'

‘Ik zat in mijn rolstoel te lezen voor het raam toen ineens het licht uitviel. Normaal hoor ik best wat rumoer van andere bewoners en hun televisies, maar nu was het doodstil. Ik vond het best akelig’. Alles gebeurde rondom het tijdstip dat de avondverzorging van Sandra zou plaatsvinden. ‘Mijn vaste verzorger kwam maar niet, ik snapte er niets van. Een half uurtje later stapte een vriendelijk lachende man binnen. 
Vrouw in rolstoel
Hij legde me uit dat de parkeergarage ondergelopen was en dat daardoor de stroom uitviel. Omdat de lift het niet meer deed, moest hij me naar beneden tillen. Gelukkig was hij sterk!’

Mensen op hun gemak stellen

Brandweerman in uniform
Simon was onderdeel van het evacuatieteam en hielp mee om alle bewoners veilig op de begane grond te krijgen.

 

‘In zo’n situatie telt natuurlijk maar één ding en dat is de veiligheid van de bewoners. Met een glimlach en een goede uitleg van wat er aan de hand is kun je mensen vaak op hun gemak stellen en het beste van de situatie maken’.  Simon heeft Sandra op haar gemak kunnen stellen en haar naar beneden gebracht, vanwaar zij vertrok naar haar logeeradres.

Kerncijfers

18
geëvacueerde bewoners
35
hulpverleners
10
dagen opvang elders

Het plan werkte

Doordat er een degelijk calamiteitenplan aan de evacuatie ten grondslag lag, de juiste mensen waren ingeschakeld en de ervaring van betrokkenen met dit soort situaties, hebben de bewoners zo min mogelijk last gehad van de situatie.